NATO ve İsrail neden selektör yapıyor?

NATO ve İsrail neden selektör yapıyor?


İranlı askeri ve siyasilerin beyanatlarına yer vermek için Türkiye medyasında ilginç bir yarış vardır. İranlı yetkililerin geliştirdikleri uzun menzilli füzelerle İsrail’i yerle bir etmek, Avrupa’nın en uç noktalarını vurmak hatta Amerika’yı taş devrine döndürmek gibi tehditlerini sık sık okuyor ve dinliyoruz. İran otomatiğe bağladığı meydan okuyucu beyanatlarla Büyük Şeytan Amerika’yı, Küçük Şeytan İsrail’i bazen haftada bir bazen de ayda bir yakıp yıkar, yok eder, perişan edip ezer.

Ancak İran haberlerine ilişkin gerçekler bambaşka hatta tam aksi istikamette cereyan etmektedir. İran’ı on binlerce fanatik Şii militanıyla soyup soğana çevirdiği, yıkıp yağmaladığı Suriye ve Irak halkına sorup öğrenmek lazım, Yemen halkına yaşattığı acılar üzerinden öğrenmek gerek. Suriye’de, Irak’ta ve Yemen’de “Büyük Şeytan kimdir?” sorusunu öksüz ve yetim kalan çocuklara, dul kalan kadınlara, ailesi ve evi bombardıman edilen adamlara soralım bakalım. Amerika ve İsrail ile İran arasında bir fark görüyorlar mı? Maalesef Acem diplomasisi Türkiye ve bölge üzerinde istediği gibi at oynatıyor hâlâ ve İran’ın işlediği bütün cürümleri meşrulaştırabiliyor.

Büyük Şeytan’ı Suriye ve Irak’taki Yetimlere Soralım

İran’ın bir türlü Amerika ve İsrail hedeflerine kilitlenemeyen uzun menzilli füzeleri Suriye, Irak ve Yemen’den başka iki hedefe daha kilitlendi. Ancak bu sefer beceriksizlik İran’ın paçalarından akıyordu. Önce Tahran havaalanından hareket eden bir Ukrayna yolcu uçağını Amerikan füzesi sanarak düşürdü İran ordusu. Bu hafta da Basra/Fars Körfezi’nde tatbikat yapan İran ordusu kendi savaş gemisini bir füzeyle vurup batırdı.

Hayaller ve söylemler Amerikan gemilerini Körfez’in ılık sularına gömmekti fakat İran şunca devrim yılları içerisinde ancak kendi gemisini vurup batırabildi. Elbette yolcu uçağının düşürülmesindeki beceriksizliğini gizleyen Devrim Muhafızları savaş gemisinin batırılışını da gizledi, çarpıttı ama suçunu da itiraf etmeye mecbur kaldı. Neyse ki; İran’da Devrim Muhafızlarını eleştirmeye cesaret edebilecek ne bir adam bıraktılar sokakta ne de bunları yazıp konuşabilecek bir basın organı. Bu da bir şey mi, Türkiye’de bile İran’ın nasıl bir siyasi, askeri ve iktisadi bataklığı temsil ettiğini medyada konuşup tartışmak mümkün sanki. Sahte bir Amerika ve İsrail düşmanlığıyla bölge halklarına muazzam acılar yaşatan despotik rejimler korunup kollanıyor.

Veliahd Prens’in ülkedeki hapishaneleri doldurmak üzere giriştiği sürek avı tam gaz devam ediyor. Daha büyük bir ceset tarlası ve daha derin bir yoksulluk adası olma kapasitesini artırmaktan başka hiçbir rol oynamadığı Yemen’den zelil bir biçimde çıkıyor. Epeyce düşen petrol fiyatları İran ve Suudi Arabistan için iyice küçülen ekonomi ve sürekli artan iç huzursuzluk anlamına geldiği gibi bölgesel operasyon yeteneklerinin budanması gibi hayırlı bir mana da taşıyor.

Libya’da İflas Eden Bölgenin Despotik Rejimleri

Suudi Arabistan’ın başını çektiği Körfez monarşilerinin iktisadi ve siyasi krizi bir taraftan Mısır’daki darbe rejimini de zora sokuyor diğer taraftan da Libya’daki darbeci Hafter çetesini sahipsiz ve desteksiz bırakıyor. Türkiye’nin desteğiyle Trablus’taki meşru hükümetin darbeci Hafter çetesine yönelik askeri atakları ve başarıları Libya’daki dengeyi olduğu kadar Kuzey Afrika ve Akdeniz havzasındaki dengelerin de değiştirilmesi için kritik önem arz ediyor. Libya’da rezil ve zelil bir biçimde mağlup edilecek olan sadece Halife Hafter çetesi olmayacak çünkü. Hafter’le beraber Sisi cuntası, Birleşik Arap Emirlikleri ve Suudi Arabistan’ın da rezil ve zelil bir biçimde mağlup olacağından kimsenin şüphesi olmasın.

Türkiye’nin askeri ve istihbari desteğiyle Libya’da meşru hükümeti tahkim etmesi, Halife Hafter cuntasını geriletmesi Rusya açısından da çeşitli sıkıntılar doğurdu. Düşen petrol ve doğalgaz fiyatları önce Rusya-Suudi Arabistan gerilimini tırmandırdı. Fakat iki ülke petrol üretim ve piyasaya arzı konusunda anlaştıklarında iş işten geçmişti. Rusya bu vakitlerde son dönemlerin en büyük devalüasyonunu yaşamak üzere. Moskova, Corona Virüs’ün yol açtığından daha büyük sıkıntılarla boğuşuyor. Bunun yansımalarından biri de BM’deki Rusya temsilcisi Libya, Ukrayna ve Suriye’de faaliyet gösteren Wagner isimli cinayet şebekesinin Rusya’yla bağının reddedilmesiydi.

Libya’da halkın iradesini bastırıp darbeci General Halife Hafter marifetiyle Kaddafi benzeri bir despotik rejimi kurma projesi iflasa doğru sürükleniyor. Türkiye geçtiğimiz hafta önce Mısır’la sonra da Birleşik Arap Emirlikleri’yle Libya meselesi üzerinden çok ciddi bir diplomatik gerilim yaşadı. Despotik rejimlerin katliam ve terör ihracının başarısız kılınması durumunda Türkiye ve Libya bölgede başka bir süreci başlatmaya aday durumundadır.

Değişen tablo biri küresel diğeri bölgesel iki aktörü sempatik mesajlar vermeye mecbur kılıyor; NATO ve İsrail. Bayram değil, seyran değil İsrail bize neden öpücük yolluyor demeyiniz. “Türkiye ile diplomatik ilişkilerimizle gurur duyuyoruz. Dostluk bağlarımızın ileride daha da güçlenmesini ümit ediyoruz.” Libya’daki gelişmeler, İsrail’in Doğu Akdeniz’de Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ve Mısır’la beraber olup, Fransa ve İtalya ortaklığıyla Türkiye’yi saf dışı bırakma ihtimalini gittikçe zayıflattı.

NATO’dan gelen sempati ve destek mesajının İsrail’den gelen mesajdan daha kuvvetli olduğu ortadaydı. Çünkü NATO Genel Sekreteri Jens Stoltenberg, “Libya’da Serrac hükümeti ile Hafter tarafından idare edilen güçleri aynı kefeye konulamaz” cümlesini kurduktan sonra “NATO, Trablus hükümetine destek vermeye hazır” ifadelerini kullanmak durumunda kaldı. NATO Genel Sekreteri Stoltenberg’in aynı konuşmasında Libya ve Suriye’de BM’nin barış anlaşmasına varma çabalarına destek verileceği de ifade ediliyordu.

NATO ve İsrail boşuna selektör yapmıyor Türkiye’ye.

Google+ WhatsApp