Halamın evi

Halamın evi


Halime KÖKCEÇınar ağacını bilirsiniz, gölgesinde barındırdığı canlıları korumak için bir anne hassasiyeti ile eğilir ve sevgisinden cömertçe sunar. Ana gibidir çınar ağacı, başınızı gövdesine yasladığınızda kendinizi hiç olmadığı kadar güvende hisseder ve umutla dolarsınız… Bizi bir arada tutan, kucaklayan ve içimizi ısıtan bir çınar ağacı gibiydi halamın evi. Hatıralarım arasında önemli bir yere sahip olan o evi anlamlı kılan ise hiç kuşkusuz halamın zamanın kirlerine bulaşmamış saf ve berrak duyguları, sevgisi, kucaklayıcı yaklaşımı ve ikram severliğiydi. Mekânları anlamlı kılan içinde barındırdığı fertler ve onların yüreklerinde üretilen sevgidir kuşkusuz. Ve çoraklaşmış yüreklere sahipse insanlar ev ne kadar ihtişamlı olursa olsun kasavet kusar, boğar, iter sizi… Mekânları anlamlı kılan içinde yaşayan fertler ve onların yüreklerinde taşıdıkları sevgidir…

 

Halam Emine Tuncer’in hatıraları ile bütünleşen evi iç dünyasında geliştirdiği zengin şehrin bir versiyonuydu. Dünyadan elimi eteğimi çektim deyip kıyıya çekilenlerin aksine halam hayatla bağını hep güçlü tutmuş bir kadındı ve pozitif enerjisini muhataplarına da bulaştırırdı.  Diploması olmayan bir terapist gibiydi halam, konuşurken muhatabını yargılamaz, akıl vermez, suçlayıcı ifadeler sarf etmez, dikkatle dinler, empati yapar ve çözüme odaklanırdı. Hassas ve kırılgan bir mizaca sahipti ama kin tutmaz sorunların konuşularak çözülebileceğine inanırdı. Tabiatı, gökyüzüyle kucaklaşan denizi, toprağı bir kitap gibi okur ve bütün bunların hayatına kattığı zenginlikleri paylaşmaktan kaçınmaz ve vermenin almaktan daha üstün olduğunu vurgulardı. Misafiri çok severdi, çocuklar, torunlar, gelinler, yeğenler ve akrabalar bir araya geldiğinde, yüzünde tebessümler açar ve bir başka bakardı hayata.

 

Halamın evi Anadolu insanının ikram severliğini sembolize eden bir misafirhane gibiydi… Günün her saatinde kapı çalınır, insanlar gelir gider, sofralar kurulur, ikramlar yapılır ve evin her zerresi bereketle dolardı. Televizyon nadiren açılırdı evde, iletişim doğrudan ve doğal olarak yapılır, dostluklar pekiştirilirdi burada. İnsanlarla sıcak ilişkiler kurabilen biriydi halam, onun yanında kendinizi hiç olmadığı kadar iyi hisseder, içinizi açabilirdiniz. Yufka yürekliydi, sözünüz hüzne değmişse yüreği acır ve gözleri hemen buğulanırdı, olayları anlatırken hayatından örnekler verir ve sizi olayın içine çekmeyi başarırdı.

 

Halam şu üç noktada kalıplaşmış düşüncelerimin ve önyargılarımın değişmesine vesile olmuş özel bir kişidir: Kuşak çatışması, yaşlılığa atfedilen negatif anlam ve gelin kayınvalide sorunları. Bilindiği üzere modern psikoloji henüz kuşaklararası çatışmaya kalıcı bir çözüm getiremedi, iki nesil arasında kalıcı ve sıcak bir bağ kuramadı. Halam okumuş mürekkep yalamış kişilerin üstesinden gelemedikleri bu sorunun çözümü için sevginin bir anahtar olduğunu yaşantısal olarak göstermiş bir hanımdı. O torunları ile sevgi temelli ilişkiler kurar, yargılamadan dinler, anlayışla yaklaşır ve güven verirdi. Gençlerle sohbet ederken bir arkadaş, bir dost sıcaklığı ile hareket eder ve onlara değer verdiğini hissettirirdi.

 

İnsanın tarihi kadar eskidir gelin kayınvalide çatışması ve yüreklerinde bütün dünyayı kucaklayacak kadar sevgi taşıyan iki kadın her nedense önyargıları kırıp birbirlerine kucak açamazlar. Halam bu kabuğu kırmış bir hanımdı, gelinlerinden bahsederken gözlerinin içi güler ve onların Allah’ın bir lütfu olduğunu belirtirdi. Toplumumuzda yaşlı ebeveynlerimiz, “yaşımız geçti, yapacak bir şeyimiz kalmadı” deyip kıyıya çekilir ve ölümü beklerler. Rahmetli halam zamanın her dakikasını titizlikle değerlendirir ve hayatla güçlü bir bağ kurardı. Yarınların hayalini kurar ve umuda kuvvetle tutunurdu. Güçlü bir hafızası vardı halamın, hatıralarını akıcı bir üslupla anlatır ve sizi olayın içine çekerdi.

 

Zengin bir şehir gibiydi halamın evi. Balkonuna uzanan söğüt dalları, bahçesinde barındırdığı portakal ağaçları, yediverenler, sabah konseri için hazırda bekleyen kuşlar onun sevgisiyle buluşur ve eve sıcak bir hava katarlardı. Hayata hep sevgi ile bakan halam iki hafta önce dünyaya, yaşanmışlıkların izlerini taşıyan evine ve hatıralarına veda etti. Onu hep o tebessümlü yüzü ve cömertliği ile hatırlayacağız… Mekânı cennet olsun inşallah.

Google+ WhatsApp